Klimatyzator z funkcją grzania do mieszkania w bloku: jak wybrać cichy i energooszczędny model?

Rosnące koszty tradycyjnych nośników energii sprawiają, że inwestorzy szukają rozwiązań pozwalających obniżyć rachunki bez rezygnacji z wygody.

Klimatyzator z funkcją ogrzewania – działający w praktyce jak powietrzna pompa ciepła typu powietrze-powietrze – okazuje się wyjątkowo trafnym wyborem.

Pozwala szybko i precyzyjnie podnieść temperaturę w pomieszczeniu, co sprawdza się zwłaszcza jesienią i wiosną, gdy uruchamianie głównego systemu grzewczego byłoby ekonomicznie nieuzasadnione.

Kluczowym kryterium wyboru sprzętu do domu, a w szczególności do sypialni czy pokoju dziecka, pozostaje poziom generowanego hałasu.

Dźwięk pracującej jednostki wewnętrznej i zewnętrznej bezpośrednio wpływa na jakość odpoczynku, sen oraz codzienne samopoczucie domowników. W budynkach wielorodzinnych przekłada się również na relacje z sąsiadami.

Właściwa analiza parametrów technicznych, dopasowanie mocy do metrażu i świadomy wybór konstrukcji to fundamenty stworzenia cichego oraz wydajnego systemu na lata.         

Optymalny mikroklimat przez cały rok

Popularność klimatyzatorów z funkcją grzania wynika bezpośrednio z ich wysokiej sprawności energetycznej. W sezonie letnim urządzenie usuwa nadmiar ciepła z pomieszczenia, natomiast w chłodniejsze dni odwraca obieg chłodniczy: pobiera energię cieplną z powietrza zewnętrznego i przekazuje ją do wnętrza.

W tym procesie prąd pobierany z sieci nie służy do bezpośredniego wytwarzania ciepła (jak w klasycznej grzałce), lecz jedynie do napędu sprężarki i transferu energii.

W praktyce oznacza to, że klimatyzator może dostarczyć kilkukrotnie więcej energii grzewczej, niż sam zużywa prądu, dzięki czemu jest nieporównywalnie tańszy w eksploatacji niż standardowe grzejniki elektryczne czy termowentylatory.

Wykorzystanie klimatyzatora jako wspomagającego źródła ciepła sprawdza się w wielu sytuacjach.

To świetne rozwiązanie do dogrzewania salonu czy sypialni w chłodne wieczory, zanim w budynku ruszy sezon grzewczy. Znakomicie zdaje egzamin także w domach letniskowych, biurach oraz nowo wybudowanych obiektach o dobrej izolacji termicznej, gdzie zapotrzebowanie na ciepło jest stosunkowo niewielkie.

Duża dynamika układu pozwala podnieść temperaturę o kilka stopni w zaledwie kilkanaście minut, zapewniając natychmiastowe poczucie komfortu po powrocie do domu.

Poziom hałasu i parametry akustyczne w praktyce

Aby właściwie odczytać dane o głośności podawane przez producentów w kartach katalogowych, trzeba rozróżnić dwa pojęcia: ciśnienie akustyczne oraz moc akustyczną.

Ciśnienie akustyczne opisuje poziom hałasu docierający do ucha w określonej odległości od urządzenia – i to właśnie tę wartość najczęściej eksponują materiały reklamowe.

Z kolei moc akustyczna określa całkowitą energię dźwiękową emitowaną przez jednostkę we wszystkich kierunkach, niezależnie od otoczenia czy odległości pomiarowej.

Najcichsze klimatyzatory ścienne typu split na najniższym biegu wentylatora lub w trybie nocnym osiągają ciśnienie akustyczne na poziomie 17–22 dB(A). Wartość rzędu 19–20 dB(A) można porównać do szumu liści na wietrze lub cichego szeptu – sprawia to, że urządzenie jest praktycznie niesłyszalne podczas snu.

W ciągu dnia akceptowalny poziom hałasu jednostki wewnętrznej mieści się w przedziale 25–35 dB(A).

Warto jednak pamiętać, że minimalne wartości podawane w katalogach dotyczą zwykle najniższego biegu w trybie chłodzenia.

W trakcie intensywnego grzania, ze względu na większe obciążenie sprężarki i mocniejszy nadmuch, głośność może nieco wzrosnąć. Dlatego przy wyborze warto analizować pełen zakres parametrów – od biegu minimalnego, przez średnie, aż po tryb maksymalny.

Agregat montowany na elewacji lub balkonie generuje zwykle hałas rzędu 45–55 dB(A) ciśnienia akustycznego (co odpowiada mocy akustycznej w granicach 61–65 dB(A)).

Cicha praca jednostki zewnętrznej ma ogromne znaczenie zwłaszcza w blokach i kamienicach, gdzie obowiązują normy hałasu w porze nocnej. Wibracje przenoszone przez ściany budynku lub zbyt głośna praca wentylatora mogą stać się źródłem sporu z sąsiadami oraz interwencji administracji osiedla.

Klimatyzatory split, multi split oraz przenośne

Konstrukcja klimatyzatora bezpośrednio decyduje o poziomie emitowanego dźwięku:

• Systemy typu split: zdecydowanie najcichsze i najbardziej efektywne rozwiązanie do domów i mieszkań. Układ składa się z jednostki wewnętrznej montowanej na ścianie oraz agregatu umieszczanego na zewnątrz. Dzięki temu najbardziej hałaśliwy element – sprężarka – pracuje poza pomieszczeniem mieszkalnym. W pokoju znajduje się wyłącznie cichy wentylator z parownikiem.
• Systemy multi split: sprawdzają się idealnie, gdy zachodzi potrzeba obsłużenia kilku pomieszczeń (np. salonu, sypialni i gabinetu). Rozwiązanie to pozwala podłączyć kilka jednostek wewnętrznych do jednego wspólnego agregatu. Każdy pokój zyskuje niezależne sterowanie temperaturą, a na elewacji montuje się tylko jedną jednostkę zewnętrzną, co ułatwia spełnienie wymogów estetycznych wspólnoty mieszkaniowej.
• Klimatyzatory przenośne: stanowią alternatywę tam, gdzie montaż instalacji na stałe jest niemożliwy – na przykład w lokalach wynajmowanych lub obiektach zabytkowych. Trzeba jednak liczyć się z ich ograniczeniami. W modelu mobilnym sprężarka i wentylator znajdują się w jednej obudowie wewnątrz pokoju, co generuje stały hałas rzędu 50–65 dB(A). Dodatkowo konieczność wystawienia elastycznej rury wyrzutowej przez uchylone okno drastycznie obniża sprawność układu, powodując ciągły napływ powietrza z zewnątrz. Z tego względu klimatyzator przenośny rzadko sprawdza się jako ciche urządzenie do sypialni.

Funkcja grzania i efektywność energetyczna

Efektywność grzewcza klimatyzatora opiera się na właściwościach termodynamicznych czynnika chłodniczego krążącego w zamkniętym obiegu. W trybie grzania układ pobiera energię z otoczenia nawet przy ujemnych temperaturach, a po sprężeniu przekazuje ciepło do pomieszczenia.

Kluczowym wskaźnikiem efektywności w tym trybie jest sezonowy współczynnik sprawności grzewczej SCOP (określa stosunek dostarczonego ciepła do zużytej energii elektrycznej w całym sezonie).

Dobrej klasy klimatyzatory osiągają SCOP na poziomie 4,0–4,6, uzyskując klasę energetyczną A+ lub A++.

Oznacza to, że z 1 kWh pobranego prądu urządzenie wytwarza średnio od 4,0 do 4,6 kWh energii cieplnej. W zestawieniu z tradycyjnymi grzejnikami oporowymi pozwala to obniżyć wydatki na dogrzewanie nawet o 60–80%.

Ważnym parametrem jest też graniczna temperatura pracy na zewnątrz.

Standardowe jednostki efektywnie dogrzewają wnętrza przy spadkach do -10°C lub -15°C. Z kolei modele wyższej klasy, przygotowane do pracy w trudniejszych warunkach, zachowują sprawność nawet przy mrozach sięgających -20°C czy -25°C.

Choć wraz ze spadkiem słupka rtęci efektywność układu maleje, klimatyzator nadal pozostaje znacznie tańszy w eksploatacji niż tradycyjne piecyki elektryczne.

Dobór mocy chłodniczej i grzewczej

Wybór odpowiedniej mocy to jeden z najważniejszych etapów planowania instalacji. W standardowych pomieszczeniach o wysokości do 2,5 m stosuje się orientacyjny przelicznik: około 1 kW mocy chłodniczej na każde 10 m² powierzchni.

Zgodnie z tą regułą do pokoju o metrażu 18–25 m² optymalny będzie klimatyzator o mocy nominalnej 2,5 kW, natomiast do salonu o powierzchni 25–35 m² – jednostka o mocy 3,5 kW.

Instalator przy precyzyjnym doborze uwzględnia jednak pełen bilans cieplny:

• standard izolacji termicznej ścian i dachu oraz jakość okien,
• ekspozycję względem stron świata i stopień nasłonecznienia,
• powierzchnię przeszkleń oraz obecność rolet zewnętrznych,
• wysokość pomieszczenia (np. wysokie wnętrza w kamienicach),
• zyski ciepła od sprzętu AGD/RTV oraz liczbę domowników.

Zbyt mała moc wymusi ciągłą pracę urządzenia na najwyższych obrotach, co spowoduje hałas i szybsze zużycie podzespołów. Z kolei przewymiarowanie klimatyzatora oznacza niepotrzebny koszt zakupu oraz częste taktowanie (włączanie i wyłączanie się sprężarki), co skraca jej żywotność i pogarsza komfort termiczny.

Technologie sprzyjające cichej i oszczędnej pracy

Podstawą nowoczesnego klimatyzatora jest technologia inwerterowa. W przeciwieństwie do dawnych modeli typu on-off, sprężarka inwerterowa płynnie reguluje wydajność i obroty zależnie od aktualnego zapotrzebowania na ciepło lub chłód.

Po uzyskaniu zadanej temperatury urządzenie nie wyłącza się, lecz przechodzi na minimalny bieg. Zapewnia to stałą temperaturę bez wahań, zmniejsza zużycie prądu i eliminuje uciążliwe skoki hałasu towarzyszące startowi kompresora.

W sypialniach doskonale sprawdzają się specjalne tryby nocne (np. SLEEP lub QUIET).

Ograniczają one obroty wentylatora do minimum, a w trakcie nocy automatycznie korygują zadaną temperaturę o 1–2°C. Dzięki temu mikroklimat dopasowuje się do naturalnego rytmu snu, zapobiegając wychłodzeniu organizmu.

Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe wyposażenie podnoszące wygodę i jakość powietrza:

• Moduł Wi-Fi z aplikacją mobilną: pozwala zdalnie włączyć dogrzewanie przed powrotem do domu i programować tygodniowe harmonogramy.
• Zaawansowana filtracja: filtry siatkowe, węglowe, jonizatory oraz lampy UV wyłapują pył, alergeny, wirusy i nieprzyjemne zapachy.
• Automatyczne osuszanie wymiennika: funkcja samooczyszczania po pracy w trybie chłodzenia zapobiega rozwojowi pleśni i bakterii wewnątrz jednostki.
• Nawiew 3D/4D: automatyczne żaluzje pionowe i poziome równomiernie rozprowadzają powietrze po całym pokoju, eliminując nieprzyjemne przeciągi.

Błędy montażowe wpływające na hałas i koszty

Nawet najlepszy klimatyzator nie spełni oczekiwań, jeśli zostanie nieprawidłowo zamontowany.

Do najczęstszych błędów wykonawczych należy brak podkładek antywibracyjnych między agregatem zewnętrznym a wspornikiem montażowym. W takiej sytuacji drgania sprężarki przenoszą się bezpośrednio na ścianę budynku, powodując uciążliwe buczenie wewnątrz mieszkania.

Znaczenie ma również lokalizacja jednostki wewnętrznej.

Należy unikać montażu bezpośrednio nad łóżkiem czy naprzeciw kanapy, aby nawiew nie trafiał prosto na domowników. Z kolei zawieszenie urządzenia zbyt blisko sufitu dławi przepływ powietrza, zmuszając wentylator do głośniejszej pracy na wyższych obrotach.

Na co dzień warto też dbać o czystość filtrów – zakurzone siatki ograniczają wydajność, zwiększają poziom szumu i podnoszą rachunki za prąd.

Podsumowanie i wskazówki dla kupujących

Wybór cichego klimatyzatora z funkcją grzania wymaga spojrzenia zarówno na parametry techniczne, jak i warunki w samym mieszkaniu. Stacjonarny system split lub multi split to najlepszy wybór, jeśli priorytetem są cisza, niskie zużycie energii i bezawaryjność.

Przed zakupem warto dokładnie zweryfikować w karcie katalogowej minimalne ciśnienie akustyczne jednostki wewnętrznej (najlepiej poniżej 20–21 dB(A)), współczynnik SCOP oraz gwarantowany zakres temperatur pracy na mrozie.

Dobór odpowiedniej mocy i profesjonalny montaż z wibroizolacją najlepiej powierzyć certyfikowanemu instalatorowi – to gwarancja cichej pracy, trwałości sprężarki oraz zachowania uprawnień gwarancyjnych.          

Źródło i zdjęcia: Termet

Zapisz się na newsletter!

DARMOWY PORADNIK BUDOWLANY

PROSTO NA TWÓJ E-MAIL